Jûjî
KurmancîTürkçeEnglishDeutschNederlands
Daxe

bêîmanî

navdêr

  1. kufir, bêdînî, bêolî, rewşa bêîmanbûnê

    tr
    inansızlık

Etîmolojî

Ji bêîman + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bêîmanî — ferhenga kurmancî · Jûjî