Jûjî

awirtûjî

/ɑːwɘɾtuːˈʒiː/

navdêr
  1. Rewşa awirtûjbûnê.

Mînak

  • Awirtûjî û xwînrijiya çavên te ên nêrgizî, dem kir wek serdema Cengîz Xan ê cengbaz û êrîşkar.

  • Di gel hemerengiya çavan, awirtûjî û çurisîna di çavên Seyda de, di yê Keyo de nabînim.

Etîmolojî

Ji awirtûj + -î.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

awirtûjî — ferhenga kurmancî · Jûjî