navdêr
Nikandin, nihandin, hilbestîn, daliqandin, pê xistin, bi ser ve kirin, bi hev ve kirin.
- de
- hängen / aufhängen / Aufhängen
- en
- hang / droop / impend / suspense
- nl
- hangen
- tr
- asmak / ası / asma / asık
Etîmolojî
hil- + *awîstin (wek peyveke serbixwe di kurdî de nîne), hevreha soranî ههڵاواسین (heławasîn) û ههڵواسین (hełwasîn), farisî آویختن (avîxten - rehê dema niha "-avîz-"), avestayî a-veêçe-, a-veêg-, îngilîzî weigh (bi terazûyê kêşan), almanî wegen / wägen (bi terazûyê kêşan) û Waage (terazû), holendî wegen (bi terazûyê kêşan), swêdî väga (bi terazûyê kêşan), danmarkî veje (bi terazûyê kêşan), hemû ji proto-hindûewropî *wéǵʰ- (hilgirtin, rakirin)