Jûjî

şop

/ˈʃoːp/

navdêr
  1. rêç, şûnpî, pêger, şûnpê, şoperêç, dews, îz, nîşanên ku ji meşa kesekî yan heywanekî mane

    de
    Eindruck / Fährte / Fußstapfen / Pfad
    en
    footstep / trace / track / kenning
    nl
    spoor / voetspoor
    tr
    iz / cızık / çığır / kalıntı

Mînak

  • Van rojan zarok tev nexweş in. Dibêjin şop heye.

Etîmolojî

Belkî ji şûn + pî

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şop — ferhenga kurmancî · Jûjî