Jûjî

şaneşîn

/ʃɑːnɛˈʃiːn/

navdêr
  1. Beşa xanî ya ku li derveyî dîwaran e û derî lê heye daku mirov derkeve ber hewayî bêyî ku ji xanî derkeve

    de
    Balkon
    nl
    balkon
    tr
    balkon / şahniş

Mînak

  • JIN - Min dabû pey mirîşkê, min ê heyfa şaneşîna me ya di rîçê de mabû jê bistenda.

Etîmolojî

Ji farisî شاه نشین (şāh nişīn), ji شاه (şāh, “şah, keya”) + نشین (nişīn, “rûniştin”).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şaneşîn — ferhenga kurmancî · Jûjî