Jûjî

îlahiyet

navdêr
  1. Zanista ku vekolînan li ser pirtûkên dînî dike.

    de
    Theologie
    en
    theology
    nl
    theologie / godgeleerdheid
    tr
    ilahiyat / teoloji / tanrı bilimi

Etîmolojî

Ji erebî إِلٰهِيَّات (ʔilāhiyyāt, “tiştên pîroz”), ji إِلٰهِيّ (ʔilāhiyy, “pîroz”). Wekheva îlah + -iyet.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

îlahiyet — ferhenga kurmancî · Jûjî