Jûjî
KurmancîTürkçeEnglishDeutschNederlands
Daxe

îcab

navdêr

  1. pêdivîtî, hewcehî, lazimî, gerekî, pêwîstî, mecbûrî, neçarî

    tr
    icap

Mînak

  • îcab kirin

Etîmolojî

Ji erebî إِيجَاب (ʔījāb).

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.