noun
horizon
- de
- Horizont
- tr
- ufuk / çevren
- kmr
- Cihê ku mirov dibêje qey erd û esman lê digihin hev.
Examples
Roj ji ufuqê hilhat.
Roj li ufuqê ava bû.
Etymology
Ji erebî أُفُق (ʔufuq).
ufuq
/ʊˈfʊq/
/ʊˈfʊq/
horizon
Roj ji ufuqê hilhat.
Roj li ufuqê ava bû.
Ji erebî أُفُق (ʔufuq).