noun
horn
- de
- Horn
- nl
- hoorn
- tr
- boynuz
- kmr
- Şax, qiloç, stûre, strih, hestiyên di serê hin lawiran re derdikevin.
Etymology
Ji proto-hindûewropî *ḱer- (“strû, şax”), hevrehên kurmancî şax, ser, û sîx, avestayî 𐬯𐬭𐬏 (srū: strû), farisî û soranî شاخ (şax), sanskrîtî शिरस् (siras), ermenî սար (sar) (çiya), slavonî, sruna, latînî cornu, yûnaniya kevn kéras, albanî krye, îngilîzî horn...