Jûjî

qirên kirin

verb
  1. fight / confrontation / affray / brawl

    tr
    kavga etmek / dövüşmek / çatışmak / vuruşmak
    kmr
    Di micadeleyeke bişîdet de cih girtin ku bi kulman bi hev dikevin û li hev dixin an sîlehan bi kar tînin.

Etymology

Ji qirên + kirin.

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.