Jûjî

pêçî

/ˈpˤeːt͡ʃˤiː/

noun
  1. finger / toe

    de
    Finger / Zeh / Zehe
    nl
    vinger / teen
    tr
    parmak / ayak parmağı
    kmr
    Parçeyên zirav yên bi serê her yek ji dest û piyên mirovan ve pênc lib hene.

Etymology

Maneya bingehîn tilên piyan bû, ji zimanên îranî, hevreha farisî پاچه (paçê: pêyên biçûk, yên heywanan), farisiya navîn paçek, têkilî pê.

Related words

Derived terms

Alternative forms

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.

pêçî — Kurmanji dictionary · Jûjî