Jûjî

miftî

/mɘfˈtiː/

noun
  1. mufti

    de
    Mufti / Großmufti
    nl
    moefti
    tr
    müftü
    kmr
    şarezayê şerîeta îslamî ku dikare fitûyan bide

Examples

  • Girtî me insaf di mîr neQazî û miftî û feqîr neQeyd kirim kes pê xebîr ne

Etymology

Ji erebî مفتى (muftî), binêrin mu- û fitû.

Related words

Derived terms

Alternative forms

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.