Jûjî

keçel

/kʰɛˈt͡ʃɛl/

adjective
  1. bald

    de
    kahl / glatzköpfig
    nl
    kaal
    tr
    kel / dazlak
    kmr
    nesaxîyeke çermê serî , kesa/ê ku ji ber nexweşiyekê li hin derên serê wî por şên nabe

Etymology

Bi metatezê ji *kelçe (piçekê kel anku serrût) ji kel + -çe, ji proto-hindûewropî *gal- (hilû, rût, bêmû, kel, keçel), hevrehên kurmancî kel, kele, kelle, kulox, hilû, farisî کل (kel), كله (kelle), latînî calvus (> fransî chauve), rusî голый (goliy: rût), îngilîzî callow, almanî kahl, holendî kaal, çekî û holý, slovenî gol, polonî goły...

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.