Jûjî

daşikandin

verb
  1. shattering / smashing / fracturing / breakage

    de
    Abschlag
    tr
    kırma / kırmak / tenzilât yapmak
    kmr
    tenzîlatkirin, îskontokirin, şikan, şikênandin, xişkirin, helkirin, xiş kirin, firandin, hel kirin, şikandin, şikestin, şikest, pijilî, bizdîn, girvark, çerqin, derizandin, pêrbind, derizîn, derizbûn, daxistin, tenzîlat kirin, têhînander

Etymology

Ji da- + şikandin.

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.