Jûjî

bêwecî

noun
  1. uselessness / vanity / barrenness / childlessness

    tr
    faydasızlık / yararsızlık / çoraklık
    kmr
    bêkêrî, bêxêrî, bêmifayî, bêsûdeyî, bêkelkî, bêfeydeyî, bêwecbûn

Etymology

Ji bêwec + -î

Related words

Alternative forms

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.

bêwecî — Kurmanji dictionary · Jûjî