Jûjî

bêguman

/beːɡʊˈmɑːn/

2.adverb
  1. of course, indubitably, doubtlessly

    de
    selbstverständlich / natürlich / sicher / allerdings
    nl
    natuurlijk / tuurlijk / uiteraard
    tr
    şüphesiz
    kmr
    helbet, elbet, bêşik, ti şik yan guman jê nîne ku:

Examples

  • Bêguman em ê bi ser bikevin.

  • Bêguman ew jî hevalê me ye.

Etymology

bê- + guman

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.