Jûjî
KurmancîTürkçeEnglishDeutschNederlands
Download

bêdîn

/beːˈdiːn/

noun

  1. ungodly / irreligious / unscrupulous

    tr
    dinsiz
    kmr
    Kesê baweriya wî tune.

Examples

  • Îcarê ewê bêdînê gote ferhad ku hey ho tu çi dikî, Şirîn ji destê te çû.

Etymology

Ji bê- + dîn.

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.