Jûjî

şiyan

/ʃiˈjɑːn/

1.noun
  1. ability

    de
    Fähigkeit
    nl
    vaardigheid / vermogen
    tr
    çelim / kudret / erk / kabiliyet
    kmr
    karîn, kanîn, qabiliyet, jêhatin, pêçêbûn, hêz, taqet, qewet, qudret

Examples

  • … her yek li gor taqet, şiyan û efrandinên xwe yên hunerî bête sengandin.

2.verb
  1. -ebilmek / -abilmek

    de
    können
    nl
    kunnen / vermogen
    kmr
    Hêz / taqet yan hinêr yan derfet / delîv yan zanîn hebûn bo kirina tiştekî.

Etymology

Hevreha soranî شیان (şiyan, “mimkin bûn”), farisî شایستن (şayesten, “hêja bûn, hejî bûn, mimkin bûn”), pehlewî û avestayî xşa-, sanskrîtî kşeyeti-, ji proto-hindûewropî *kşê- (“zal bûn, serwer bûn”) ku herwiha serekaniya van peyvan e jî: şah, şêr, şar, şehr. Şiyan di soranî de maneya pêkanbûnê dide û carinan jî (bi tesîra hevreha farisî شایستن (“hêjabûn, layiqbûn”) >şayeste) ya "hêjabûn, layiqbûn", lê di zimanên kurdî de maneya resen a karîn parastiye, binêre zazakî şayene. Bi soranî bi maneya "karîn, şiyandar û qadirbûn" dibêjin tiwanîn. Bo mînakeke ji guherîna lêkera ku ji reha bi wateya qud

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.