Jûjî

şert

/ˈʃɛɾt/

noun
  1. condition / requirement / provision / term

    de
    Bedingung / Klausel / Vorbehalt / Umstand
    nl
    bepaling / conditie / voorwaarde / toestand
    tr
    farz / kayıt / koşul / terme
    kmr
    tişta/ê divê hebe yan bibe yan bêt kirin daku tiştek din hebe yan bibe yan bêt kirin

Examples

  • Ez jî dê bêm lê bi şertê ku em bi tirimpêlê biçin.

  • Min şertek heye: divê hûn ji kesekî re nebêjin.

Etymology

Ji erebî شرط (şerț).

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.